-අමන කාලකන්නියා!
-
ඔය කාලකන්නි--
-හේයි!
හේයි!
-නතර කරන්න!
සොරි මැණික.
-ඔයා එනවද?
කෑම මේසෙට බෙදලා තියෙන්නෙ.
-ඔව්. අපි විනාඩි පහකින් වගේ එන්නම්.
-මම මොකක්ද කළේ?
-මැණික, මට ලෑස්ති වෙන්න ඕනෙ.
මට පොඩි රිචීව ලෑස්ති කරන්න ඕනෙ,
ඔයාලා දෙන්නට ඉක්මනටම යන්න වෙනවා, හරිද?
-හරි මැණික. අපි දැන්ම එනවා.
-හරි.
අනේ මන්දා මේ මල කරදරේ.
ඔයා මට විහිළු කරනවද?
-මොකද එයා වැලමිටෙන් ගැහුවා.
ඉතින් මට--මට ප්‍රශ්නයක් නැහැ.
මට නිකම් පැටලුනා-- පස්සට පැටලිලා--පැටලිලා වැටුණා--
ෂා, එයා ඇත්තටම ඔයාට වෛර කරනවා.
-දැන් මොකද? දැන් මොකද?
ඔයාට කන්න ඕනෙද?
ඔයාට, නේද?
මම උඹව විනාශ කරනවා
හේයි ඩැල්, මේ මම.
-ඇතුලට එන්න.
වාඩි වෙන්න.
-කොහොමද ඩැල්?
-හොඳයි.
-උඹ ගාව තව දුම්වැටියක් තියෙනවද? මගේ එක කාර් එකේ දාලා ආවා.
-නැහැ.
-සොරි ඩැල්, අපි ටිකක් පරක්කු වුණා.
-හ්ම්. මම හිතුවා ඔයාලා පරක්කු වෙයි කියලා.
-හේයි, මේ වෙනකොට ඔයාගේ ණය ඔක්කොම වගේ ඉවරයි. තව හතරක් විතරයි ඉතිරි.
හතරක් විතරයි ඉතිරි.
නරකම නැහැ.
ඉතින් දැන් රෑ වෙලා.
හොඳට නිදාගත්තද?
-නැහැ, මට අවුලක් නැහැ. දන්නවනේ ඉතින්?
මම රෑට වැඩ කරන කෙනෙක්නේ, ඉතින්...
-අපි යන ගමන් කොෆී එකක් බොනවා.
-ඉතින් ඔයා මේ පැත්ත ගැන දන්නවද?
-ලොකුවට දන්නේ නැහැ, හැබැයි මගේ මල්ලි දන්නවා.
එයා කලින් ටික කාලයක් ඔය පැත්තේ හිටියා.
-ඔයා එහේ හිටියද?
-ඔව්. ඒක නරක නැහැ.
කුලියත් අඩුයි.
පොඩි ප්‍රශ්නයක් වුණා.
-ඉතින් ඔයා බාර් එක ගැන දන්නවද?
-අපෝ ඔව්. හොඳටම දන්නවා.
ටිකක් වැඩියෙනුත් එක්ක දන්නවා.
-ඔව්, මම මේ ගැන දන්නේ නැහැ රිචී.
-ඩැල්, ඒක අවුලක් නැහැ. මාව විශ්වාස කරන්න.
-ඔව්, අහන්න, මම කැමතියි ඔයා මේ වැඩේට අනිත් කට්ටියගෙන් එක්කෙනෙක්ව එක්කන් යනවා නම්, හරිද?
හරිද?
මොකද මගේ සල්ලි ගොඩක් මේකට යට වෙලා තියෙන්නේ,
ඉතින් මම ඉන්නේ ටිකක් බයෙන්.
-ඔයාට බය වෙන්න දෙයක් නැහැ.
මම--මම ඒක බලාගන්නම්.
-මම දන්නවා ඔයා ඒක බලාගනියි කියලා,
හැබැයි මෙයා ඉන්නවනේ, මෙයා වැඩිය විශ්වාස කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් නෙවෙයි, දන්නවනේ?
ඉතින් එයා මාව කලබල කරවනවා.
-ඩැල්, අපි කතා කළානේ.
එයා ලෑස්තියි.
-මම--මම මෙතනමයි ඉන්නේ. -ඔව්, ඔයා මෙතන ඉන්නේ
ඔයාගේ අයියා ඔයා වෙනුවෙන් කතා කරපු නිසා.
ඒක විතරයි එකම හේතුව.
-ඔයා තාමත් අර ට්‍රක් එක ගැන අවුලෙන් නම් ඉන්නේ,
මම ඔයාට දහස් වාරයක් කිව්වා, ඩැල්, ඒකේ බ්‍රේක් අල්ලන්නේ නැහැ කියලා.
ඒක දකුණට ඇදිලා ගියා.
ඒකේ අලයින්මන්ට් ඔක්කොම අවුල්--
-ඔයා ඒක අරන් ගිහින් බර්ගර් කින් එකක හැප්පුවා.
-මොකද මට ඒක නවත්තගන්න බැරි වුණා ඩැල්.
-ඒක බ්‍රේක් වල ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි, හරිද?
ඔයා බීලා හිටියේ.
ඔයා මගේ ට්‍රක් එකක් ගත්තේ මගෙන් අහන්නේ නැතුව.
-හරි.
-හැබැයි බ්‍රේක් නම් තාමත් සවුත්තුයි. -කට වහගන්න.
-මම ඒක මේ පැත්තට හරවන්න හැදුවා. මම ඒක අනිත් පැත්තට හරවනවා.
-කට වහන්න. -බ්‍රේක් තාමත් අල්ලන්නේ නැහැ.
මම දන්නේ නැහැ මම ඔයාට තව මොනවා කියන්නද කියලා.
-මුගේ කට වහපන්.
-ඩැනී, කට වහගනින්!
-ආයි, චණ්ඩි. කොහොමද ඔයාට?
-හොඳයි විලී.
මේ ඉන්නේ මගේ මල්ලි ඩැනී.
-කොණ්ඩේ ලස්සනයි.
-කොහොමද අර ළමයා?
-එයා දැන් ලොකුයි.
-ඔයා තවම එයාට බොක්සින් ග්ලවුස් දැම්මේ නැද්ද?
-නැහැ.
-මම අද රෑ ඔයා එක්ක එන්නයි හිටියේ,
හැබැයි මට වැඩක් සෙට් වුණා.
-ඔව්, අපි-- මම ඒක බලාගන්නම්.
-එහෙමද?
-ඔව්.
-රෝස්මවුන්ට් වල දෙන්නෙක් ඉන්නවා. ටිකකින් එන්නම්.
ඔව්, හොඳයි.
-අර දොර වහන්න මට, පුළුවන්ද?
-එල.
-එයා කොහොමද කොණ්ඩේ හෝදන්නේ?
ඈ?
-නැහැ, ඔයා අද රෑ මෙතන ඉන්න ඕනෙ වුණේ නැහැ, හරිද?
එයා තමයි හිටියේ.
ඔයා අර, ඔයා මට පොඩි පොඩි වැඩ කරනවා
මොකද ඔයා පොඩි මිනිහෙක් නිසා.
ඔයා දන්නවද ඒකේ තේරුම?
-ඔව්. මම හිතන්නේ නැහැ මම ඒකට කැමතියි කියලා,
හැබැයි ඔව්, මම ඒකේ තේරුම දන්නවා. ඔව්.
-ඔයා ඒකට කැමති වුණත් නැතත් මට වැඩක් නැහැ.
-ඩැල්-- -මොකක්ද ඒකේ තේරුම?
-ඩැල්-- -පොඩ්ඩක් ඉන්න.
මොකක්ද ඒකේ තේරුම?
-මොකක්--මොකක්ද ඒකේ තේරුම?
-පොඩි පොඩි වැඩ කරනවා කියන්නේ. ඒකේ තේරුම මොකක්ද?
-ඔයා බරපතලවමද කියන්නේ? හරි...
ඒකේ තේරුම ඒකම තමයි ඩැල්.
මම දන්නේ නැහැ ඔයා මොකක්ද කියන්නේ කියලා.
මම මොකක්ද, ශබ්ද කෝෂයක්ද?
-දන්නවද? මෙතනින් පලයන්.
මම-- මම-- මම මේක නතර කරනවා.
ඔයා මේ මිනිහව එක්කන් යන්නේ නැහැ.
-ඩැල්, නිකම් සන්සුන් වෙන්න.
ඔක්කොම හොඳින් සිද්ධ වෙයි.
නිකම්...
මට මේක කරන්න දෙන්න, හරිද?
මම පොරොන්දු වෙනවා වැඩේ ඉවර වුණ ගමන් මම ඔයාට කෝල් එකක් දෙන්නම් කියලා.
ඔයා සතුටු වෙයි.
බිස්නස් එක කරන්න.
ඒක හොඳ ඩීල් එකක්.
අර මනුස්සයව මතකද?
ඈ?
වූ.
ඩර්ටි රිචී ඩෙන්ටන්...
-ඈ?
-ඔව්.
-අර මනුස්සයා, එයා මිනිස්සුන්ගේ ඔලුවට පයින් ගහනවා
ඔලුවටම.
මතකද ඒ දවස, ඈ?
අම්මෝ ඔව්.
-ඔයා අර මනුස්සයට හොඳටම ගැහුවා, මතකද?
ඊට පස්සේ අනිත් එක්කෙනාටත්.
දැන් දෙන්නම ඉවරයි.
-අම්මෝ රිචී.
ඔයාගේ ඇතුලේ ඉන්නේ යකෙක්.
හරි.
හරි, යන්න.
ඔයාට, අර අලුත් කෙල්ල කිමීගෙන් පොඩි සැපක් ඕනෙද?
එයා ඒවට හරි දක්ෂයි.
-මට-- මම කැමතියි, ඔව්.
-එපා ඩැල්, අපිට ඕනෙ නැහැ.
-හොඳයි.
වැඩේ ඉවර වුණාම මට කියන්න.
-ඉවර වුණ ගමන් කියන්නම්.
-පරිස්සමෙන්. පරිස්සමෙන් ඉන්න.
අයියෝ, මල වදයක්.
-මම දන්න එකම දේ තමයි... මට සමහරවිට,
මට සමහරවිට තව වැඩියෙන්,
අපි හිතමුකෝ අවුරුද්දකට දරුණු ගුටි කෑම් ලැබුණා කියලා.
-ඉතින්, ඔව්.
-මොකද මම දැන් පැහැදිලි කරපු ඒවා
ඊට පස්සේ, හැබැයි මගේ ඒවා එහෙම නෙවෙයි, හේතුවක් ඇතුව නෙවෙයි.
එයාට හිතුණ හින්දමයි මට ගැහුවේ.
-මල කරදරකාර ඩැනී.
-එයා මට නිකම්ම ගැහුවා? -නැහැ.
එයා ඔයාට ගැහුවේ ඔයා අමනයෙක් නිසා.
-ඔයා හැමවෙලේම අමනයෙක් තමයි. -ඒක වැඩක් නැහැ.
එයා මට ගැහුවේ කිසිම හේතුවක් නැතුව.
-කට වහන්න. ඔයාට-- ඔයාට ගුටි කන්න වුණේ
ඔයා ඒකට සුදුසු නිසා සෑම මල වෙලාවකම.
-ඔයාට මතකද...
ඉතින්, ඔව්,
හැබැයි ඔයාට මතකද මගේ ඔලුවේ තිබ්බ තුවාලේ එක පාරක්,
මට වයස හතක් නැත්නම් අටක් වෙද්දී?
මම හිටියේ දෙවැනි වසරේ.
-නැහැ.
-ඒක සෑහෙන්න ලොකුයි.
-ඒක මෙතන ඉඳන් මෙතනටම තිබුණා. -මමත් කියන්නේ ඒකම තමයි.
ඔයා සමහරවිට ඒකට සුදුසු වෙන්න ඇති.
-අනිවාර්යයෙන්ම මම සුදුසුයි,
හැබැයි ඒක එක අවුරුද්දකදී තුන් පාරක්.
ඔයාට ඒක ලඟටවත් එන්න බැහැ.
-කට වහගන්න, මම මේවා ගණන් කර කර හිටියේ නැහැ,
හැබැයි ඔයාට අර වැකියුම් ක්ලීනර් එක ගැන කියන්න ඕනෙ නම්...
ඔයාට අර මල කරදර වැකියුම් එක ගැන කතා කරන්න ඕනෙද?
-හරි. ඒක-- ඒක අමතක කරන්න අමාරුයි.
ඒක අමතක කරන්න හරිම අමාරුයි.
නොදකින්, ඒක අමතක කරන්න අමාරුයි.
-ඒක තවමත් ප්ලග් කරලයි තිබුණේ.
-මම දන්නවා.
ඒක සෑහෙන්න බරයි, අර පරණ ජාතියේ ඒවා.
-ඒක හරිම බරයි.
-එයා ඔයාට පයින් ගැහුවේ හරියට--
එයා බැලුවේ ගින්නක් නිවන්න වගේ.
-මම හිතන්නේ මගේ ළමා කාලයේ හොඳම මතකයන් වෙන්නේ,
තාත්තා ඔයාට හොඳටම ගහනවා බලන් හිටපු එක.
-මගෙත් එහෙම තමයි.
-මොකක්ද ඒ වුණේ? -මොකක්ද?
-මම ඔයාට කලින්ම කිව්වා තෙල් ගහන්න කියලා.
-ඔව්, ඒක ශත 20 කින් වැඩි වුණා රිචී,
තවමත් ඒකේ ගැලුමක් විතර තියෙනවා.
-අපි මේ යන්තම් තමයි යන්නේ.
මම ඔයාට ඩොලර් දහයක් දුන්නා, ඔයා ඒකට මොකක්ද කළේ?
ඔයා ඒක ගත්තා-- ඔයා, ඔයා ඒක වියදම් කළාද ඒකට?
-ඔව්.
-හ්ම්. -තව තියෙනවා.
-මට මේ මල වදේ දැන් ඇති වෙලා තියෙන්නේ.
-ඔව්, මටත් එහෙමයි.
-මට ගනුදෙනු කරන්න වෙලා තියෙන මිනිස්සු, ඒ මල පැය ගණන්
මට වැඩ කරන්න වෙලා තියෙන.
මම මටම කියා ගන්නවා,
"රිචී, දැනට කරන දේ ගැන විතරක් හිතන්න.
"මොනවා වුණත් රිචී,
දැනට කරන මල දේ ගැන විතරක් අවධානය දෙන්න."
-මොකක්ද ඒකේ තේරුම, දැනට කරන දේ ගැන හිතන්න කියන එක?
-ඒකේ කිසිම තේරුමක් නැහැනේ. -ඉතින්--
ඉතින් ඒකේ තේරුම ඒකම තමයි,
මොකද ඔයා වගේ, ඔයාට අවධානයක් නැහැ.
ඔයා හැම තැනම මල කරදරයක් වෙනවා.
හරිද? ඔයා හැම තැනම පනිනවා.
-ඔයා හරියට නිකම්... -මම හරියට හාවෙක් වගේ.
-ඔව්. ඒක සරලයි.
ඔයා නිකම් තැන්පත් වෙලා, වැඩේ කළා නම්, මොකක්ද දන්නවද වෙන්නේ?
ගෙවීම් තවත් හොඳ වෙනවා, හැබැයි ඔයා එහෙම නැහැ.
ඔයාට හැමතිස්සෙම ඕනෙ ඇවිදින්න කලින් දුවන්න.
-දැන් අවුරුදු 15 ක් වෙනවද ඔයා ඩැලි එක්ක ඉන්නවා?
-ඔව්, ඒ වගේ තමයි. ඔව්.
-ඔව්, ඒ වගේ කාලයක්.
එයා තාමත් ඔයා ලවා මේ මල දේවල් කරවනවද?
-ඔව්, මොකද එයාට මේවා හරියටම කෙරෙන්න ඕනෙ නිසා.
-ඇයි, මට ඒක හරියට කරන්න බැරිද, නිකම් ගිහින් දාන එකක්නේ?
-ඔයාට මෙතන ඉන්නම ඕනෙද? -සාමාන්‍යයෙන් නැහැ,
හැබැයි මේක වෙනදාට වඩා ගොඩක් වැඩියි,
ඉතින් මම මෙතන ඉන්නේ මොකටත් හොඳයිනේ.
-ඉතින් කීයක්ද?
-ඒක ගොඩක්.
-ගොඩක් කියන්නේ කීයක්ද? ඇයි ඔයාට කියන්න බැරි?
-පොඩ්ඩක් සන්සුන් වෙන්නකෝ.
-ඒක ලොකු ගණනක්, හරිද? -කීයක්ද ඒක?
මොකක්ද ඒකේ තියෙන ලොකු ප්‍රශ්නේ?
-ඒක ලක්ෂයක්, හරිද?
-ලක්ෂයක්?
-ඔව්, දැන්-- දැන් ඕකෙන් අයින් වෙන්න.
-ඇයි එයා කුඩු ටික එහා මෙහා කරන්නේ?
-දෙසිය පනහක්.
-අහන්න, ඔයාට කරන්න තියෙන එකම දේ අවධානයෙන් ඉන්න එක.
ඔයා අර ෆිසාරෝ කොල්ලෝ ඔක්කොම දන්නවා, නේද?
-ඔව්, මම එයාලව දන්නවා. මට වැඩක් නැහැ.
-ඔයාට වැඩක් තියෙන්නම ඕනෙ,
මොකද ඒක මම වැඩිය කැමති කණ්ඩායමක් නෙවෙයි,
ඉතින් මට ඕනෙ ඔයා හොඳ අවධානයෙන් ඉන්නවට.
-මම අවධානයෙන් ඉන්නේ.
-ඔයාගේ අවධානය නිකම් ලෑලි කෑල්ලක් වගේ.
-පොඩ්ඩක් ඕනෙද?
එන්න!
-කල්පනාවෙන්, මොකද ඔයාට වැරදෙන්න බැහැ,
මොකද ඔයා අපිව අල්ලලා දේවි.
-එහෙම වෙන්නේ නැහැ.
මම ආයේ කවදාවත් යන්නේ නැහැ, කවදාවත්, ඉතින් ඒ ගැන කරදර වෙන්න එපා.
මම ඊයේ එයා ගැන හිත හිතා හිටියේ.
-කවුද?
-තාත්තා.
-එහෙමද?
-ඔව්.
මම කක්කා කරන ගමන් හිටියේ,
එතකොට මට එයාව මතක් වුණා.
-මම මගේ ඇපාර්ට්මන්ට් එක වැකියුම් කරන හැම වෙලාවකම එයා ගැන හිතනවා.
හරි, අපි මේ වැඩේ කරමු.
-ඔයා කිව්වා ඔයා මේ මනුස්සයව දන්නවා කියලා?
-රොඩ් ද? ඔව්. එයාට පොඩ්ඩක් පිස්සු.
-යමු. ඩිකියේ තියෙන බෑග් එක ගන්න.
-ඈ?
-ඩිකියේ තියෙන මල බෑග් එක ගන්න.
-ඔව්, ඒකට තමයි මම මෙතන ඉන්නේ, මල බෑග් එක අල්ලන් ඉන්න.
-මම ඔයාට කරන්න කියන ඕනෑම මල දෙයක් ඔයා කරන්න ඕනෙ,
මොකද මම තමයි ප්‍රධානියා, අපි කතා වුණා වගේ.
ඩැනී, මම තමයි ප්‍රධානියා.
-ඇහුණද? -ඇහුණා.
අම්මෝ. ඔයාට ඩිකිය සුද්ද කරන්න වෙයි, රිච්.
-ඇයි ඔයා ඒක ඔය විදිහට දාගෙන ඉන්නේ?
-මේක බැක්පැක් එකක්නේ.
-නැහැ, ඒක එහෙම නෙවෙයි.
ඒක හරිම මෝඩ පාටයි.
ඔයාට අවුලක් නැද්ද?
-ඔව්.
-ඔයා ගාව 'පොකට් ඒසස්' තියෙනවා, ජෝ.
ඔයා ගාව 'පොකට් ඒසස්' තියෙනවා.
එයාට ඔයාව පටලවන්න දෙන්න එපා.
ඔහ්, මේ බලන්නකෝ.
නැති වුණු පුතා ආපහු ඇවිල්ලා.
-මම හිතුවේ ඔයා මේ වෙනකොට බොකා රේටන් වල ඇති කියලා.
-ආහ්, මමත් කැමතියි.
ටික කාලෙකින් නේද, නොසන්ඩාලයා.
කොහොමද විස්තර?
-හොඳයි. හොඳයි. ඔයාට?
-දන්නවනේ, වැඩේ කෙරෙනවා. මට ඒක විතරයි ඕනෙ.
කවුද මේ?
-ඩැනී.
-ඩැනී?
-ඔව්.
-හ්ම්.
මොනවද-- ඔයා මොකද?
ස්කූල් බස් එක එනකම්ද බලන් ඉන්නේ?
-ඔහ්, හේයි, රිචී.
ඔයා මේ ළමයව දන්නවද?
නැද්ද?
ඔයා අවුරුදු දහයකට කලින් එයාගේ අයියව රෝද පුටුවකට දැම්මා,
ඔයා මල පිස්සෙක්.
-කොහොමද ඔයාට?
-හීනෙක ඉන්නවා වගේ තමයි.
-සොරි, මේක ටිකක් අවුල් වගේ නේද.
-ඉතින් රොඩ්, අද රෑ අපිට පොඩි වැඩක් තියෙනවා.
ඉක්මනටම.
-පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ. ඩ්‍රින්ක් එකක් බොමු.
-එපා, එපා. අද බැහැ.
-මම ඔයාව දැක්කේ නැහැ අවුරුද්දකින් විතර.
එන්නකෝ.
-ඊළඟ පාර.
-ඇයි? ඔයාලට ට්‍රිප් එකක් යන්න තියෙනවද?
ඔයාලට සත්තුවත්තට යන්න තියෙනවද?
-ඉතින් ඊළඟ පාර අපි අනිවාර්යයෙන්ම සෙට් වෙමු.
ඔයාලා ලෑස්තිද යන්න?
-හරි, ඒක නියමයි.
හරි. හරි.
හේයි, ඒක මෙහාට ගේන්න.
-ඩැනී.
-ඔහ්, රිචී.
කවුද මේ මල කරදරේ?
හේයි, කවුද ඔයා?
-කවුද මම? -ඔව්.
-මම ඩැනී. -ඔව්, මම දන්නවා.
ඩැනී කවුද?
-මට ඇත්තටම මේවා කියන්න ඕනෙද? -මොනවා කියන්නද?
මොකක්ද? මම ඔයාගෙන් ප්‍රශ්නයක් ඇහුවා. කවුද ඔයා--?
-ඔව්, මට ඔයාගේ නම දැනගන්න කිසිම ඕනෙකමක් නැහැ.
ඉතින් ඇයි මගෙන් නම අහන්නේ?
-මම මේ වගේ අයට කැමති නැහැ.
එයාලා මාව කලබල කරවනවා.
-එහෙමද? මම මේ ඕනෙවට වඩා කතා කරන මහත කාලකන්නින්ට කැමති නැහැ.
ඒවා මාවත් කලබල කරවනවා.
-මොකක්ද ඔයාට වෙලා තියෙන්නේ?!
-මුගේ කට වැඩියි වගේ. අපිට මෙතන ප්‍රශ්නයක් තියෙනවද?
-ඇයි ඔයා හැමතිස්සෙම-- -යෝ, යෝ, යෝ.
-ඔයාට ප්‍රශ්නයක්ද?
යෝ. ඔයා මොකක්ද කරන්න හදන්නේ යාළුවා?
ඔයා මාත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්නද හදන්නේ?
-මම උඹලව විනාශ කරනවා.
-නිකම් සන්සුන් වෙන්න!
-යෝ, යෝ, යෝ. හේයි, හේයි. -පස්සට වෙන්න. පස්සට වෙන්න.
-සන්සුන් වෙන්න, මල පිස්සා.
-දැන් දැක්කනේ මම කියපු දේ? -හේයි, සන්සුන් වෙන්න.
-මොකක්ද? ඔයාලා මාව පටලවන්නද හදන්නේ? ඈ?
ඔයාලා මොකක්ද මේ කරන්නේ?
-සන්සුන් වෙන්න! -මාත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එපා!
-පොඩ්ඩක් ඉන්න!
-උන් අපිට වැඩක් දෙන්නයි හැදුවේ මනුස්සයෝ! යමු.
එන්න! රිචී!
-අපිට යන්න වෙනවා.
-ඔයා මට විහිළු කරනවා නෙවෙයි නේද-- -අනේ එන්න රිච්.
-ඔයා මට විහිළු කරනවා නෙවෙයි නේද!
-අයියෝ, මල වදයක්.
රිච්, මට යන්න දෙන්න!
-යන්න, යන්න!
-එයා කියයි.
-ඩැනී! එතන මිනිස්සු ඉන්නවා.
අපිට එයාව අයින් කරන්න වෙනවා.
-දුවන්න පටන් ගන්න. -මම උඹව මරනවා.
-මොකක්ද? පලයන් යන්න.
-දුවන්න පටන් ගන්න.
-එපා.
ඩැනී! ඩැනී!
කාලකන්නියා. අමන කාලකන්නියා!
කාලකන්නියා.
-සලුද්. කියන්න, සලුද් කියන්න. -සලුද්, සලුද්, සලුද්.
මම ඔයාට කියන්නේ, එයා මෙතන හිටියා. එයා--
මම ගිය පාර එද්දී එයා මෙතන හිටියා.
-හ්ම්, ඔව්. මට එයා ගැන මතකයක් නැහැ.
-එයාට තිබුණේ කළු කොණ්ඩයක්. එයා නිකම්, අර...
නිකම් නිකම් පෙනුමක් තිබුණේ.
එයාට ලොකු අත් තිබුණා. ඒක හරිම පුදුමයි.
එයා කෙට්ටු කෙල්ලෙක්, හැබැයි අත් ලොකුයි.
නිකෝ, ඔයාට එයාව මතකද?
ලොකු අත්, දන්නවනේ? කොහොම හරි.
ඔව්, හොඳ කෙල්ලෙක්, කොහොම හරි,
එතකොට තමයි එයා මගේ බඩු ටික ජනේලෙන් එලියට දැම්මේ.
මම ඒවා ගන්න ගියා, අන්න එතකොට තමයි මම ඔයාට කෝල් කළේ,
මතකද? -කොහොම අමතක කරන්නද?
-හූසා! නින්ජා.
නින්ජා.
-ඩැනී, නවත්තන්න.
-නවත්තපන් මෝඩයා.
-එහෙම කියන්න එපා. ඔයා නරක වචනයක් කිව්වා.
-අනේ මන්දා මේ මල කරදරේ.
-ඔයා අද හරිම ලස්සනයි.
-කට වහගනින්.
-වැඩේ කොහොමද? ඔයා තව ටික කාලයක් එහේ ඉන්නවද?
-දන්නවද? මට අදහසක් ආවා.
ඔයා නිකම් හොඳ ළමයෙක් වගේ බාත්රූම් එකට ගිහින්
ඇඟ පත හෝදගෙන එනවද අපිට යන්න, හ්ම්?
-හොඳ අදහසක්.
-ඒක නියම අදහසක්.
මම ඔයා ගැන සෑහෙන්න බයෙන් ඉන්නේ.
ඇයි ඔයා මෙයාව එක්කන් යන්නේ?
-ඩැල් කිව්වා නම් ඒක අවුලක් නැහැ කියලා,
අනික එයා මට අද රෑට හොඳට ගෙවනවා.
-මට වැඩක් නැහැ! -ඇත්තටම හොඳයි,
අනික මේක දෙන්නෙක් කරන්න ඕනෙ වැඩක්.
වෙන කවුරුත් නැහැ.
මම අදහස් කළේ, මට මේ සල්ලි අතාරින්න ඕනෙ නැහැ.
-ඒක නිකම්-- -තව එක පාරයි.
-ඇත්තටම? -ඔව්.
-තව එක පාරයි.
ඔයා ඔය කතාව මට කී පාරක් කියලා තියෙනවද?
-මම පාන්දර 2 ට කලින් එන්නම්.
-ඔහ්. හරි.
අනිවාර්යයෙන්ම එයි, විශේෂයෙන්ම අර මෝඩ කාලකන්නියා එක්ක යද්දී.
-ඔයා--?
-අනේ මන්දා. -බලාගෙන ඉන්න එපා.
-ඔව්, කරදර වෙන්න එපා. මම ඉන්නේ නැහැ.
-අයියෝ. -ඔයාට දරුවෙක් ඉන්නවා!
-මැණික, අපි තව පොඩ්ඩයි-- වැඩේ ඉවර වෙන්න ළඟයි.
-ඔයා හිතනවද මට එයාව හදාගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා?
-අපි වැඩේ ඉවර කරන්න ළඟයි.
ඔයා නිකම් බොරුවට බය වෙනවා.
උඹ කොහේද ඉන්නේ?
උඹ කොහේද ඉන්නේ ඩැනී!
උඹ කොහේද ඉන්නේ!
උඹ කොහේ--
යකෝ!
පස්සට පලයන් කාලකන්නියා.
පස්සට පලයන්!
වෙන දේ වෙයි මල්ලි.
තේරෙනවනේ?
මම එලවන්නම්. මම එලවන්නම්.
-මෙතනින් පලයන් කාලකන්නියා!
බස් එකේ පලයල්ලා කාලකන්නි!
-යකෝ. එන්න!
-එන්න, අදින්න. -යකෝ.
-තෙල් ඉවරද?
මල කරදරේ.
-අර මල බෑග් ටික ගනින්
මෙතනින් ඉක්මනට පලයං.
-තොට හෙන ගහපිය! අමන කාලකන්නියා!
-ෂා.
-ජනෙල් අස්සෙන් බලන්නේ නැතුව ඉන්න.
-මම දන්නවා.
-තොපිට කිසි මල දෙයක් තේරෙන්නේ නැහැ.
මම කිව්වා ජනෙල් දිහා බලන්න එපා කියලා.
-මට ලයිට් එකක් හම්බුණා.
-එපා!
-මම හිතන්නේ අපි මෙතන පරිස්සමෙන් රිච්.
-මට ඇහෙනවද?
-ඔයා මොන මල කරදරයක්ද කළේ?
ඔයා අපිව මරන්නයි හදන්නේ මල්ලි.
-ඔයා මොනවද මේ කියන්නේ?
මම අපිව බේරගත්තා.
-මගේ මෝඩ මූසල මල්ලි.
-උන් අපිට ගහන්නයි හිටියේ රිච්, මතකද?
ඔයාට මොකක්ද මම කරන්න කියන්නේ?
-මට මතකයි ඔයාට මල පැන්නා
මොකද රොඩ්නි ඔයාට මොනවා හරි කිව්ව නිසා.
-මම දැක්කා ඔයා එයාගේ පස්ස ලෙවකනවා.
මම කවදාවත් උන්ට ඉඩ දෙන්නේ නැහැ මට එහෙම කතා කරන්න,
ඔයාටවත් වෙන කාටවත්.
මම කාගේවත් පස්ස ලෙවකන්නේ නැහැ.
-අපිට කරන්න තිබුණේ කුඩු ටික අරන් යන්න විතරයි.
හැබැයි නැහැ, ඔයාට මල කට අරින්නම ඕනෙ වුණා!
-මම-- මම අපිව බේරගත්තා.
-හැම මල වෙලාවකම!
-ඔයා මා වෙනුවෙන් කතා කළේ නැත්නම්,
මට මා වෙනුවෙන් කතා කරන්න වුණා.
-මම ඔයාට කිව්වා එයා චණ්ඩියෙක් කියලා.
මම ඔයාට කිව්වා මමයි ප්‍රධානියා කියලා. මතකද ඔයා මට කිව්ව දේ?
ඔයා මට කිව්වා ඔයා මල කට අරින්නේ නැහැ කියලා.
මතකද ඒක?
-උන්ට අපිට එහෙම කරන්න අයිතියක් නැහැ.
මම අපිට කිසිම දෙයක් වෙන්න දෙන්නේ නැහැ,
දන්නවනේ?
-ඔයාට ලේ එනවා.
මෙහෙ බලන්න. ඔලුව.
ඔලුව බලන්න.
ඔයා වාසනාවන්තයි.
-ඒක ලොකු තුවාලයක්ද-- -නැහැ.
ඔයාට අවුලක් නැද්ද?
-දන්නවනේ ඉතින්. ඔව්.
මට වෙඩි කන්නත් වුණානේ.
-කවුද මේ?
-ඩැනී.
-ඩැනී?
-ස්කූල් බස් එක එනකම්ද බලන් ඉන්නේ?
-යකෝ!
-කවුද ඒ? -ඔයා හිතන්නේ කවුරු කියලද?
මල මඟුලයි.
හේයි ඩැල්.
-ඔයාට අවුලක් නැද්ද?
-ඔව්.
-ඩැනී කොහොමද?
-ඔව්, එයාට අවුලක් නැහැ.
-හරි. අහන්න රිචී.
ඔයා මට කියන්න ඕනෙ මොකක්ද මෙතන වෙන්නේ කියලා, හරිද?
මොකක්ද වුණේ? මොකද ඔයායි ඔයාගේ මල්ලියි,
මාව හරිම අමාරු තැනකට දැම්මා.
-වැඩේ අවුල් වුණා ඩැල්.
-හරි. මොකක්ද වුණේ?
-ඉතින් ඔයා දන්නවනේ රොඩ්නිව, එයා හිටියේ අවුලෙන්.
ඉතින් අපේ බහින්බස් වීමක් වුණා.
එයාගේ එකෙක් තුවක්කුවක් ගත්තා,
චණ්ඩියා වගේ රඟපාන්න ගත්තා.
ඉතින් අපිත් තුවක්කු ගත්තා, වැඩේ රත් වුණා.
රොඩ්නි...
-රොඩ්නි අපේ මැදට පැන්නා.
-රොඩ්නි අපේ මැදට පැන්නා, එතකොට වැඩේ අවුල් වුණා
රොඩ්නිට වෙඩි වැදුණා.
මොකද උන් හැමතැනටම වෙඩි තිබ්බා
ඉතින් රොඩ්නිටත් එකක් වැදුණා.
-උන් රොඩ්නිට වෙඩි තිබ්බද?
-ඔව්.
මම ඔයාට කියන්නේ, ඒක හරිම මෝඩ වැඩක් වුණේ.
-හරි, ඉතින්, ඉතින් ඊට පස්සේ මොකක්ද වුණේ?
-ඉතින් මම-- අපි-- අපි නිකම් බලන් හිටියා
ඊට පස්සේ...
ඩැනීගේ ඔලුවට වෙඩි වැදුණා.
-මොකක්? මොකක්? ඩැනීගේ ඔලුවට වෙඩි වැදුණද?!
-ඔව්. ඩැල්, මම-- මම, ස්තූතියි ඇහුවට.
මම හොඳින්. දන්නවද මොකක්ද වුණේ කියලා?
අපි දුවන්න හැදුවේ, හැබැයි මම ආපහු ගියා
කුඩු ටික ගන්න, නැත්නම් ඒකෙන් අපිව අල්ලගන්න තිබුණා.
ඊට පස්සේ අපි එතනින් පැනලා දිව්වා.
-ඔයා කුඩු ටික ගත්තා හැබැයි සල්ලි දාලා ආවා?
-ඔව්. ඔව්, මොකද අපිට පොලිස් සයිරන් ඇහුණා--
නවත්තන්න!
-ඒක හරිම ඉක්මනට වුණේ ඩැල්,
අපිට හිතාගන්නවත් බැරි වුණා මොකක්ද කරන්නේ කියලා.
ඊට පස්සේ එකෙක් ඇවිත් ආයෙත් අපිට වෙඩි තිබ්බා
ඉතින් අපි එතනින් පැනලා දිව්වා.
-හැබැයි ඔයා අර මල සල්ලි දාලා ආවා?
-ඔව්. ඔව්, අපි සල්ලි දාලා ආවා.
එච්චරයි වුණේ.
-එච්චරද වුණේ?
-ඔව්. -ඔව්.
-රිචී.
-ඔව්?
-ඔයා මට බොරු කරනවද?
-නැහැ.
-ඩැලි, මගේ අම්මා පල්ල ඒක තමයි ඇත්ත.
දෙයියන් පල්ල ඒක තමයි ඇත්ත.
නැහැ, නැහැ, නැහැ.
කට වහගනින් ඩැනී, හරිද? කට වහපන්, හරිද?
මොකද මම දන්නවා ඔයා මොනවා හරි මල මඟුලක් කළා කියලා.
අවුරුදු 15 ක් තිස්සේ ඔයාගේ අයියා එක්ක කිසිම කරදරයක් තිබුණේ නැහැ.
එකපාරටම ඔයා ආවා, දැන් ඔක්කොම පිස්සුවක් වගේ වෙලා.
යකෝ! යකෝ, ෆිසාරෝ මට කෝල් කරනවා.
බලන්න රිචී, ඒකද ඇත්ත?
-ඔව්. ඒක තමයි ඇත්ත ඩැල්.
-හරි, මම ඔයාට දැන්ම ආපහු කෝල් කරන්නම්.
එතකොට ඔයා ෆෝන් එක ආන්සර් කරන්න ඕනෙ!
හේයි. හේයි. හේයි. මොකද වෙන්නේ මනුස්සයෝ?
ඔව්.
-මොකක්ද? මම හිතුවේ වැඩේ හොඳට ගියා කියලා.
-ඔයාට මොන මල මඟුලක්ද වෙලා තියෙන්නේ?
මම අහන්නේ ඇත්තටම?
මොන මල කරදරයක්ද ඔයාට තියෙන්නේ ඩැනී?
-මොකක්ද?!
මොකක්ද ප්‍රශ්නය?
අපිට දැන් අපිව බේරගන්න වෙනවා රිච්.
-අපිව බේරගන්න?
-ඔව්. මොකද අපිට ඒ සල්ලි පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්
මේ වැඩෙන් පස්සේ අපිට රස්සාවල් නැති වුණොත්.
-මේ වැඩෙන් පස්සේ අපිට ජීවිතත් නැති වෙන්න පුළුවන් ඩැනී.
-පොඩ්ඩක් ඉන්නකෝ රිච්!
උන් මට වෙඩි තිබ්බා, එතකොට මම මොනවා කරන්න කියලද ඔයා කියන්නේ?
-මට පොඩ්ඩක් හිතන්න ඕනෙ.
-මම අපිට කිසිම දෙයක් වෙන්න දෙන්නේ නැහැ.
-ඩැනී, නිකම්-- දන්නවනේ, අනේ.
අනේ ඔය මල කට වහගන්න!
එයාට ඒ සල්ලි ඕනෙ වෙයි.
-අපි එයාට කිව්වනේ අපි ඒක දාලා ආවා කියලා.
-අනික එයා අපිට කිව්වා එයා දැන් ඉන්නේ අමාරු තැනක කියලා.
-එයා ඔය මල වැඩේට වගකියන්නේ නැහැ.
ෆිසාරෝ එක්ක එහෙම බැහැ.
එයා බලන්නේ එයාගේ ඇඟ බේරගන්න.
-එයා එහෙම කෙනෙක් නෙවෙයි.
-හැමෝම එහෙම තමයි.
-නොදකින් ඩැනී.
-ඉතින් අපි--
-ඩැලි. -උඹ කොහේද ඉන්නේ?
-මම දන්නේ නැහැ.
මොකද මට එලියට ගිහින් බලන්න වෙනවා,
අනික මම හිතන්නේ නැහැ අපි දැන් එලියට යන්න ඕනෙ කියලා.
-බලන්න, ඔයා දන්නේ නැහැ. මොනවද ඔයා මේ කියන්නේ?
-අපි මැකැනික් ෂොප් එකකට පැනලා ඉන්නේ පාරෙන් අයින් වෙන්න.
-මම ස්පීකර් දාලද ඉන්නේ?
-ඔව්. -අහන්න.
ඔයාලා වෙඩි තියපු එක්කෙනෙක් ෆිසාරෝගේ පුතා.
හරිද? දැන්වත් ඔයාට තේරෙනවද?
ඔයා මොන මල මඟුලක්ද මේ කළේ කියලා තේරෙනවද?!
දැන් එයා කට්ටියව එවලයි තියෙන්නේ ඔයාලා දෙන්නව හොයන්න.
දැන් ඒක සල්ලි ගැනවත් කුඩු ගැනවත් නෙවෙයි.
තේරුණාද?
අනික එයාලා දන්නවා ඔයාලා ඉන්න තැන.
ඔයාලව බේරගන්න පුළුවන් මට විතරයි.
ඉතින් ඉන්න තැන කියන්න.
මම දැන් හයිවේ එකට දාන්නයි හදන්නේ,
මට හරියටම දැනගන්න ඕනෙ ඔයාලා ඉන්නේ කොහේද කියලා.
-අපි ඉන්නේ සේන්ට් ෆ්‍රැන්සිස් බෝජියා වලට විනාඩි කීපයක දුරින්.
-කොහේද?
රිචී, කියපන් උඹලා කොහේද ඉන්නේ කියලා, හරිද?
මම විනාඩි 30 කින් එතන ඇති.
-ෆොරස්ට් ප්‍රිසර්ව් එකේ තියෙන ෆිලීස් ඕටෝ එකේ.
ඒක හොඳ නැහැ.
-මේක හොඳ දෙයක් නෙවෙයි රිච්.
ඊළඟට එන අයට වඩා මම එක්ක වැඩේ බේරගන්න එක හොඳයි.
ඔයාට ඒ අය එක්ක බේරගන්න බැරි වෙයි.
-මම කැමැත්තෙන් නෙවෙයි මෙතන ඉන්නේ රිච්.
-ඔව්.
හැබැයි ඔයා මෙතන ඉන්නවා.
-මම හිතන දේ දැනගන්න ඕනෙද?
-නැහැ.
-මම හිතන්නේ ඔයා බයගුල්ලෙක් කියලා.
-ආහ්, ඉතින් ඔයා දැන් හිතනවද?
මම ඔට්ටු අල්ලනවා ඔයා මීට කලින් හිතලා නැතුව ඇති කියලා.
ඒකයි ඔයා මෙතන ඉන්නේ.
-ඔයා යන්න ඕනෙ.
-ඔයාට අවුලක් වෙන එකක් නැහැ, රිචී. හැබැයි එයා?
ඔයා දන්නවනේ වෙන්න ඕනෙ දේ.
-එයා මගේ මල්ලි.
ඒක තමයි වෙන්න ඕනෙ දේ.
-මම ඔයාගෙන් ඇහුවේ නැහැ.
-එයා ඔයාට කීයක් ගෙවනවද?
-මෙතන ඉන්න ඇති වෙන්න ගෙවනවා.
-තොට හෙන ගහපිය. හෙන ගහපිය.
-රිච්!
-කවුද උඹ?
-මේක මගේ කඩේ.
-උඹේ කඩේ?
-ඇලර්ම් එක වැදුණා...
මම...
-මම හිතන්නේ මූ බොරු කරන්නේ.
-මම ආවේ බලන්න.
-මොන මල කරදරයක්ද?
-මගේ නෝනට කෝල් කරන්න.
මගේ නෝනට.
අනේ.
අනේ මට උදව් කරන්න.
මට නැගිටින්න ඕනෙ. මට නැගිටින්න ඕනෙ.
-මගෙන් අයින් වෙයන්.
-මට අල්ලගන්න ඕනෙ.
මම... අල්ලගන්නවා...
අල්ලගන්නවා...
-ෆ්‍රෑන්ක් ටෝබින්.
-ඔයා මට විහිළු කරනවා නෙවෙයි නේද.
-කවුද ඒ?
-ෆෝන් එක ඕෆ් කරලද?
-නැහැ.
පොඩි රිචී, එයා නිදි.
-පොඩි රිචී, එහෙමද?
ඔයා අද රෑ වැඩට යන්න ඕනෙ නේද?
-ඔව්. බබාව බලාගන්න කෙනා එනකම් ඉන්නේ.
-රිචී කොහේද?
-මොකක්ද ඔයා අදහස් කළේ?
-එයා මෙතනද?
-නැහැ.
-නැද්ද?
-නැහැ.
-එයා කෝල් කළාද?
-නැහැ.
-ඔයා දන්නේ නැද්ද මොකක්ද වුණේ කියලා?
ෆෝන් එක ලඟ තියාගන්න.
රිචී කෝල් කළොත්, මට කියන්න.
තේරුණාද?
-එයාට අවුලක් නැද්ද?
-මම ගැන මොකද හිතන්නේ?
ඩැලි හොඳින්ද කියලා ඇයි අහන්නේ නැත්තේ?
-ඔයාට කොහොමද ඩැලි?
-මම කවුද ඔයාට?
-මගේ බොස්.
-එච්චරද?
දන්නවනේ, මම...
මට කරන්න තිබුණ දේ මම කළා.
ඔයාලා ගත්ත සල්ලි ප්‍රමාණය සෑහෙන්න වැඩියි.
මගේ සල්ලි මම කොහොමද ආපහු ගන්නේ නැත්නම්?
-ඉතින් දැන් ඒක ඉවර වෙන්න ළඟයි නේද?
-හ්ම්.
මම කියන්නේ...
මට ඉස්සර තිබ්බ විදිහ මතක් වෙනවා.
-දැන් ඒවා මතක් කරලා වැඩක් නැහැ.
-මේ ඇපාර්ට්මන්ට් එක වටිනවද?
ඔයාගේ මහත්තයාගේ රස්සාව වටිනවද?
මගේ සල්ලි ටික හොයලා දෙන්න,
ඊට පස්සේ ඔයාට ඕනෙ දෙයක් කරගන්න පුළුවන්.
අපි එතකොට බේරිලා.
මම අදහස් කළේ...
මම ඔයාව කලින් දාපු ප්‍රශ්න වලට වඩා,
මම ඔයාව මේ ප්‍රශ්නෙට දැම්මේ නැහැ.
ඔයාමයි ඒක තෝරාගත්තේ.
-තේරුණා.
-ඒක මතක තියාගන්න.
-කවුද ඒ?
-ෂීලා.
-ඔයා ඒක ආන්සර් කරන්නේ නැහැ නේද?
ඈ?
-යෝ!
-මොන මල මඟුලකටද ඒක ආන්සර් කරන්නේ?
-කරුණාකරලා ඔය වැඩේ ඉවර කරනවද?
හේයි ෂීලා.
-හේයි. ඔයා හොඳින්ද?
-ඔව්. ඔව්, නිකම්, මම...
ඩැනී එක්ක කෑමක් කෑවා.
අපි සමහරවිට බියර් එකක් බොන්න යයි. මම ටිකක් රෑ වෙලා එන්නම්.
-මොකද වෙන්නේ? -මැණික.
ඩැලි දැන් තමයි ගියේ.
එයා ඔයාව හොයනවා.
-ආහ්. ඔව්.
හරි මම එයාට කෝල් කරන්නම්.
අපි පොඩ්ඩක් වැඩකට හිර වුණා.
-ඔයා කොහේද ඉන්නේ?
-මම-- අපි ඉන්නේ ටවුන් එකේ.
පොඩි තැනක.
-හ්ම්. ටවුන් එකේ.
-ඔව්.
-දන්නවනේ, ඔයා මට අන්තිමට බොරු කරපු වෙලාවේ,
අපිට ඔක්කොම නැති වෙන්න ගියා.
දැන් මොනවද අපිට නැති වෙන්න යන්නේ?
මම හිතන්නේ ඔක්කොම හොඳින් වෙයි ෂීල්...
මට ඇහෙනවද?
-මට උදව් කරන්න පුළුවන්ද?
-මම තව පැය දෙකකින් විතර ගෙදර එන්නම්, හරිද?
-හරි.
-ඕවා මෙහාට දියන්.
යමු.
හරි. ඔයා ලෑස්තිද?
-මට හිතන්න වෙලාවක් ඕනෙ.
-මොනවා ගැන හිතන්නද? යමු.
-ඔයා මොකද කරන්නේ?
-අපි නිකම්ම කාර් එකට නැගලා දකුණට යමු.
-ඔයාට කොහේ යන්නද ඕනෙ?
-දකුණට. -දකුණට යන්න?
මගේ පවුල ගෙදර.
ඔයාගේ බෑණා ගෙදර.
හැබැයි ඔයාට ඕනෙ මල කාර් එකකට නැගලා
කොහේ හරි යන්න
ඒවා ඔක්කොම හොඳින් වෙයි කියලා හිතාගෙන?
-මට අමතක වුණා, හරිද?
-ඔයාට අමතක වුණා?
-ඔව්.
-උඹ කොච්චර මෝඩයෙක්ද ඩැනී?
-මම හිතුවේ නැහැ. -නැහැ, මට දැනගන්න ඕනෙ.
කොච්චර අමන මෝඩයෙක්ද උඹ?
-මට මෝඩයා කියන එක නවත්තන්න.
-උඹ මෝඩයෙක් තමයි.
-මට මෝඩයා කියන එක නවත්තන්න රිචී!
මම මෝඩයෙක් නෙවෙයි!
මම බුද්ධිමත් වුණා ඔයා ගැනයි මම ගැනයි හිතන්න.
මම බුද්ධිමත් වුණා කුඩුයි සල්ලියි දෙකම ගන්න, හරිද?
හරිද?
මම බුද්ධිමත් වුණා ඒ ගැන හිතන්න
සමහරවිට අපිට ඇත්තටම සල්ලි හොයාගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා
මේ මෝඩ වැඩ ආයේ කවදාවත් නොකර ඉන්න.
-ඔයා සල්ලි ටික ගන්න හිතුවද?
-ඔව්, ඇහුණානේ.
මමයි තත්ත්වය විග්‍රහ කළේ, ඔයා නෙවෙයි.
මම කළා. ඉතින් මට මෝඩයා කියන එක නවත්තන්න,
මොකද මම හිතුවේ ඔයා ගැනයි මම ගැනයි.
මම ඒක කළා, ඔයා නෙවෙයි.
-අර මිනිස්සු ඔයාට වෙඩි තිබ්බද?
-කවුද?
-රොඩ්නිගේ මිනිස්සු.
අපි මේ කතා කරන මිනිස්සු.
රොඩ්නිගේ අර මල මිනිස්සු.
උන් ඔයාට වෙඩි තිබ්බද?
-ඒ කාලකන්නි...
-මම උඹෙන් තව එක පාරක් අහනවා.
උන්...
-අනේ රිචී නවත්තන්න!
-උන් උඹට වෙඩි තිබ්බද ඩැනී?
නැත්නම් උඹද උන්ට ඉස්සෙල්ලා වෙඩි තිබ්බේ?
කළාද? ඩැනී, මගේ මල්ලි!
මගේ කාලකන්නි මල්ලි!
උඹද උන්ට ඉස්සෙල්ලා වෙඩි තිබ්බේ?
ඈ? මොන මල මඟුලක්ද?
-ඩැනී!
-උඹ... උඹ... -අතාරින්න!
-උඹ තීරණයක් ගත්තා.
-අතාරින්න මාව. -ඈ?!
උන්ට ඕනෙ වුණා-- උන් හදන්න ඇති--
-උන්ට ඕනෙ වුණා?
-ඩැනී උඹ මාරයෙක්නේ! -අතාරින්න!
-අමන කාලකන්නියා!
උඹ තීරණයක් ගත්තා!
-උඹ අපේ ජීවිත විනාශ කළා.
හෙලෝ.
-මේ හාර්ට්වුඩ් හයිට්ස් පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවෙන්.
ඔබේ ව්‍යාපාරික ස්ථානයෙන් ලැබුණු ඇලර්ම් එකක් ගැනයි අපි මේ විමසන්නේ.
මම මේ කතා කරන්නේ කාටද?
-ඔහ්, හ්ම්, ස්තූතියි කතා කළාට.
මෙතන ඔක්කොම හොඳින්.
ඇත්තටම මගෙන් අතපසුවීමකින් ඇලර්ම් එක වැදුණා.
ඒක අර බාත්රූම් එකේ තිබ්බ ජනේලයක් නිසා.
-නෝනා, ෆෝන් එකේ පොඩි අවුලක් තියෙනවා.
ඔයාට මාව ඇහෙනවද-- මාව ඇහෙනවද?
-ඔව්, මට ඔයාව ඇහෙනවා.
ඔයාගේ නම මොකක්ද?
-හ්ම්, මගේ නම ෆ්‍රෑන්ක් ටෝබින්.
මම මේ ව්‍යාපාරයේ හිමිකරු.
ආයෙත් පාරක් ස්තූතියි කතා කළාට.
ඔක්කොම හොඳින් තියෙනවා.
මම විතරයි මෙතන ඉන්නේ, මේ රෑ වෙලා.
-හොඳයි ටෝබින් මහත්මයා, ඒක දැනගත්ත එක හොඳයි.
-ඔව්, ඔව්, හරි.
ඉතින් ගොඩක් ස්තූතියි කතා කළාට.
-ටෝබින් මහත්මයා, මේක නිකම් පරීක්ෂා කිරීමක් විතරයි.
ඔයාගේ පෞද්ගලික ලිපිනය මොකක්ද?
-මගේ පෞද්ගලික ලිපිනය?
-ඔව්, ලිපිනය?
-නෝනා, මම ගාව තියෙන්නේ අර...
අර පරණ වයර් තියෙන ෆෝන් එකක්.
මට ඒක ගලවලා ආපහු ගහන්න වෙනවා.
මම දැන්ම කියන්නම්.
ඩැනී, මොන මල මඟුලක්ද මේ?
නෝනා, ඔයා තාම ඉන්නවද?
-ඔව් මහත්මයා, මට ඔයාව ඇහෙනවා.
-අංක 12, පේසර් ඇවනිව්, හාර්ට්වුඩ් හයිට්ස්.
හරිම ලස්සන පොඩි ටවුන් එකක්, දන්නවනේ?
-අනිවාර්යයෙන්ම වෙන්න ඇති.
හොඳයි මහත්මයා, ඔයාට සුබ රාත්‍රියක්.
-ඔයාටත්.
ඔයා දොර වැහුවද?
-නැහැ.
-මතකද අපි පොඩි කාලේ අන්තිම වතාවට...
තාත්තා අපිව ගරාජ් එකට දාලා හොඳ වැඩක් දුන්නා?
-ඔව්.
එයා එදා වැඩේ හොඳටම කෑවා.
-ඔව්, ඇත්තටම.
-තොට හෙන ගහපිය. හෙන ගහපිය.
-ඩැනී!
-මාව මතකද?
යකෝ! කාලකන්නියා!
-පොඩ්ඩක් ඉන්න.
-පරිස්සමෙන්.
-මම හොඳින්. අයියෝ.
ෂිට්! මූසලයා!
බඩු වලින් භාගයක් අරන් මෙතනින් පලයන්.
-මම ඔයාව දාලා යන්නේ නැහැ.
-අපිට වෙන මොනවා කරන්නද ඩැනී?
මම හිර වෙලා ඉන්නේ.
-අපිට පුළුවන් කියන්න-- මට පුළුවන් ඩැලි ගාවට ගිහින්
එයාට කියන්න, මට කියන්න පුළුවන් අර රොඩ්නිලා
මේ වැඩේට සම්බන්ධයි කියලා, ඊට පස්සේ උන්...
-නවත්තපන්! උඹ නිකම්ම රටේ අනිත් මල පැත්තට පලයන්, හරිද?
-මම...
-පලයන් ඩැනී.
-මම වැඩේ කෑවා, හරිද?
මම වැඩේ කෑවා. මම මෝඩයෙක්.
මම මල මෝඩයෙක්, හරිද?
සොරි. මම මල මෝඩයෙක්.
මම මෝඩයෙක්.
සොරි. සොරි.
-ඉතින් උඹ මොකද කරන්න යන්නේ?
-කවුද ඒ?
-මේ ඩැලි.
එයා එලියේ ඉන්නවා.
හරි රිච්. හරි.
රිච්. රිච්.
-මොකක්ද?
-අපි එයාට ඔක්කොම ආපහු දෙමු.
-ඊට පස්සේ මම ඔක්කොම වැරදි බාරගන්නම්
වෙන ඕනෑම ප්‍රශ්නයකට මම මුහුණ දෙන්නම්.
හරිද? අපි එහෙම කරමු.
-උඹ හිතනවද ඒක එච්චර ලේසි වෙයි කියලා?
-මම දන්නවා ඒක ලේසි වෙයි කියලා
මම හිතන්නේ එයා සතුටු වෙයි
මොකද එයාට සල්ලියි බඩුයි දෙකම ලැබෙනවනේ.
උඹයි මමයි මෙතන ඉඳලා
අපි දෙන්නම එකතු වෙලා ප්‍රශ්න බලාගමු
ඊට පස්සේ... ඊට පස්සේ...
ෆිසාරෝ මොනවා හරි කරන්න ආවොත් අපි මෙතන ඉන්නවනේ.
අපි ඉන්නවා. හරිද?
යමු--
-ඕක හරියන්නේ නැහැ ඩැනී.
-ඒක හරියයි.
-නැහැ, ඒක හරියන්නේ නැහැ.
-මම දන්නවා ඒක හරියයි කියලා.
ඒක ඔයාට අදාළ නැහැ.
මේක මගේ වැරැද්ද අයියේ.
මම ඒක විසඳගන්නම්.
-බලන් ඉන්නකෝ. -හේයි!
නතර කරන්න! හේයි!
දෙයියන් පල්ල.
හරිම අමාරු රෑක්.
ඔයාලා හොඳින්ද?
කෝ බඩු ටික?
-ඒක දැකලා පුරුදුයි වගේ. -ඔව්.
-අනික, උඹ මට කිව්වා උඹ ඕවා දාලා ආවා කියලා.
මම බොරු කිව්වේ.
-ඔව්, ඒක ඇත්ත.
-ඉතින් මේකයි වෙන්න ඕනෙ ඩැල්--
-ඔහ්. ඔයා මට කියන්න හදනවා මොකක්ද වෙන්න ඕනෙ කියලා.
-මමයි ඒක සැලසුම් කළේ.
මම ඒ සල්ලි මටම ගන්නයි හැදුවේ.
අර කාලකන්නින්ට වෙඩි තිබ්බේ මම.
-ඩැනී, කට වහගනින්.
-දැන් මම ඔක්කොම ආපහු දෙනවා.
දැන් ඔයාට ඔයාගේ සල්ලියි බඩුයි දෙකම ලැබුණා.
-ඉතින් උඹ ඒවා ආපහු දෙනවද?
-ඔව්.
-ඔක්කොම?
-ඔක්කොම.
-ෂා.
-අපි අද රෑ ෆිසාරෝගේ මිනිස්සු ගොඩක් මැරුවා.
ඉතින් උන්ගේ කල්ලිය දැන් දුර්වල වෙලා ඇති.
-හ්ම්, උඹේ කතාවේ පොඩි ඇත්තක් තියෙනවා.
-ඉතින් ෆිසාරෝ ආයෙත් එන්න තරම් මෝඩ වුණොත්--
-ඩැනී, කට වහගනින්.
-අපි ලෑස්ති පිට ඉන්නවා.
-හරි.
-ඩැනී, ඇති දැන්.
-ආහ්, තව එක දෙයක් කියන්න ඕනෙ.
මේ වැඩේට එයාගේ කිසිම සම්බන්ධයක් නැහැ.
-ඩැනී-- -ඒක මගේ වැඩක්.
-මම දන්නවා එයාගේ සම්බන්ධයක් නැහැ කියලා,
මොකද රිචී මෝඩයෙක් නෙවෙයි.
උඹයි මෝඩයා. උඹ හරිම මෝඩයෙක්.
මම අහන්නේ, උඹත් එක්ක කොහොමද මනුස්සයෙක් කතා කරන්නේ?
ඈ? ටික වෙලාවකින් ඔක්කොම එපා වෙන්නේ නැද්ද?
ඒක නම් පුදුම සහගතයි.
ඉතින් ඔයා මේ තත්ත්වය හොඳටම විග්‍රහ කරලයි තියෙන්නේ.
මම කියන්නද? දන්නවද මොකක්ද වෙන්නේ කියලා?
සමහරවිට ඔයා මට දෙන සල්ලි වලින්,
අපිට අභ්‍යවකාශ යානයක් අරන් අඟහරු වලට ගිහින් නාන්න පුළුවන් වෙයි.
-ඔව්, සමහරවිට ඔයා මටත් වඩා මෝඩයෙක් වෙන්න ඇති.
-ආහ්, එහෙමද?
-ඔව්, මොකද ඔයා මම වගේ කෙනෙක්ව විශ්වාස කළානේ
මේ වගේ වැඩකට.
-නැහැ, නැහැ, නැහැ.
මම විශ්වාස කළේ එයාව, එයායි උඹව එක්කගෙන ආවේ,
ඒ කියන්නේ උඹලා දෙන්නම වැරදියි, හැබැයි මම එයාව දන්නවා.
මම එයාව හොඳට දන්නවා,
මම දන්නවා එයා කවදාවත් මේ වගේ මෝඩ වැඩක් කරන්නේ නැහැ කියලා.
ඉතින් මම කියන්නම් මොකක්ද වෙන්න ඕනෙ කියලා පඬිතුමා.
උඹ මට වංචා කළා, මම ඒක දන්නවා.
මම ඒක කලින්ම දැනන් හිටියා.
ඉතින් මේ වැඩේ එයාලට හරියන්න නම්
උඹට තමයි වැරැද්ද බාරගන්න වෙන්නේ.
-ඒක එහෙම වෙන්නේ නැහැ ඩැල්.
-මම වෙන්නේ නැති දේවල් ගැන කියන්න එපා, හරිද?
මම එයාව විශ්වාස කළා.
එයායි මේ මෝඩයව මෙතනට ගෙනාවේ.
ඉතින් ඔයා දන්නවනේ දේවල් වෙන විදිහ.
-එයා මේකට වැරදිකාරයෙක් වෙන්නේ නැහැ.
-ඉතින් කවුරු හරි වගකියන්න ඕනෙ.
කවුරු හරි වගකියන්න ඕනෙ,
අනික ඒ මම නම් නෙවෙයි.
-එයා වෙන්නෙත් නැහැ.
-නැහැ, නැහැ, නැහැ, අමන කාලකන්නියා!
අපි මේ ගත කරපු කාලෙට පස්සෙත්ද?
මම ඔයා වෙනුවෙන් කරපු හැම දෙයකටම පස්සෙත්ද?
බලන්න, මම මෙතනට එද්දිම ඔයා දන්නවා මේක වෙනවා කියලා නේද?
-එයා මගේ පවුල.
-මමත් ඔයාගේ පවුල තමයි.
-ඩැල්, ඒක මගේ වැඩක්. එයා නෙවෙයි, මමයි කළේ.
-මේක තමයි එකම ක්‍රමය. -කරන්න එපා ඩැල්.
-කාලය ඉවරයි. ඔලුව අහකට හරවාගන්න.
-කරන්න එපා ඩැල්!
-ඔලුව හරවගන්න! -ඕක අයින් කරගන්න!
-රිච්?
රිච්?